Ankeloves

Zondag 28 september

| 0 comments

‘Hey Anke, waarom schrijf je niet meer?” Uurtje later “Maar als je weer wat meer discipline wil, ga dan weer iedere dag schrijven, besef je gelijk ook weer hoe mooi iedere dag is!”.

Die komt binnen, mijn blog die aan het verstoffen is, en mijn leven, wat een leuke achtbaan is, waarbij ik  soms niet meer weet wat ik gister heb gedaan.
Ja ik ga weer beginnen. En dan starten met gelijk een weekend.

Ik kan erg genieten van een avond/nacht wandeling, de stilte, mijn gedachten, de maan en verder niks. Helaas waar ik nu woon kan dat niet, maar afgelopen weekend door gebracht in Groningen. Daar kan dat wel! :-)

Wat heb ik dat gemist, nu 2 avonden/nachten achter elkaar door de straten en park slenteren. Me veilig voelen en gedag zeggen tegen de enkeling die ik tegen kom.
En dat na een avond waar we gevierd hebben dat het ons is gelukt om 12.5jr contact te houden.  Met liefde terug kunnen kijken op wat ooit liefde was.

IMG_9703

 

Zaterdag ochtend,  wandelend over de vismarkt, met alle verschillende geuren en kleuren. Op de terugweg de zaterdag krant halen.  Samen op de bank neer ploffen, kopje thee, krantje, in stilte samen zijn. Fijn zo’n vriend met wie dat kan :-)

We kennen elkaar 35 jr, lief en leed gedeeld, vooral als pubers, inclusief het gegiebel.
Nu zijn onze levens een totaal verschillend kant op gegaan, maar we zijn niet verwijderd van elkaar, we kunnen nog steeds giebelen :-)

IMG_9714

 

De magie van het kampvuur, stilte, mooie gesprekken, stilte en een gedicht wat mij werd voor gedragen: 

Kunst

Wat we willen:
Momenten
Van helderheid
Of beter nog: van grote
Klaarheid

Schaars zijn die momenten
En ook nog goed verborgen

Zoeken heeft dus
Nauwelijks zin, maar
Vinden wel

De kunst is zo te leven
Dat het je overkomt

Die klaarheid, af en toe

Uit: ‘Verzameld werk’, 2002. Martin Bril

Het geeft voor mij weer hoe ik mijn leven wil vorm geven.

IMG_9734

 

Iets te brak wakker worden na een korte nacht, ik ben dan erg goed in staren, kleine oogjes en niet zo aanspreekbaar, kost een uurtje, voordat ik denk: “he ik leef weer”.
Dat uurtje dat ik zo vaag was, heb ik bij deze dames door gebracht. Half slapend, half mediterend, en door deze dames heel zen.

IMG_9732

 

Mijn voornemens en plannen voor vandaag, heb ik los gelaten. Dat komt een andere keer wel. Hoe anders dan een paar jaar geleden, fijn om te merken dat ik flexibeler ben geworden, meer kan genieten van wat het moment brengt. Vanmiddag eerst maar eens middagslaapje, fijn was het.

Daarna nogmaals naar het park, nu met zon, genietend van de vrolijke mensen, de gemoedelijkheid. Ik heb genoten van Groningen! De plek waar mijn geschiedenis ligt, bijzonder om daar nu zelf heel bewust rond te lopen, te zijn, te ervaren en te beleven met mensen die ik al lang ken, mensen die ik nog wil leren kennen en mensen die ik vrienden mag noemen. Ik voel me rijk, tevreden en geniet van het moment.

IMG_9733

Author: Ankeloves

Onderzoeker, Ondernemend, Onzeker, Ondeugend, Ontdekkend, Ontmoeten, Blij-erd en Opzoek naar mijn droom! ♥♥♥

Leave a Reply

Required fields are marked *.