Ankeloves

Donderdag: Zo heeft de mens, liefde nodig om mens te worden.

| 0 comments


Ik ben een beetje van slag. Eigenlijk heel raar, want juist nu gaat het goed met me.
Ik ben tevreden met mezelf, trots hoe ik mijn weg tot nu toe bewandeld heb, juist de laatste jaren.
“Opzoek naar mijn droom” was de afgelopen jaren mijn thema. En ik denk dat ik mijn droom heb gevonden:  Ik heb mezelf gevonden!
Mijn schilletjes zijn geschild, (in hoeverre dat mogelijk is op mijn 37ste ;-), mijn kern, mijn ‘zijn’, ik!

De worstelingen, de uitdagingen, de ‘stomme’ momenten uit mijn leven heb ik verwerkt. Therapie, het stilte huis,  en de uitdaging om de vele huilbuien, momenten van eenzaamheid aan te gaan, waren het beste medicijn om dit te verwerken.  Ik was alleen vergeten, dat doordat ik nu tevreden ben, ik die pijnlijke momenten uit mijn verleden nog een plekje mag geven. En juist nu zoeken die momenten hun plekje. En dat doet soms zeer, soms ook niet.
Blijkbaar is daar juist nu de tijd voor. Ik merk dat ik niet uit balans raak. Ik voel hoe sterk ik ben, en nu niet om te overleven. Ik hoef niet meer boos te zijn. Ik mag gewoon “Zijn”. En ook de momenten uit mijn verleden mogen er gewoon “Zijn”.

Ik mag misschien wat meer delen, delen wat mij bezig houdt, wat mij raakt, dat blijf ik spannend vinden…..wordt er soms onzeker van…..bang om afgewezen te worden. Deze blog heeft mij geholpen om te genieten en te delen, kwetsbaar durven te zijn.

Het is bijzonder om te merken dat juist doordat ik, Ik ben geworden, mensen die ik tegen kom, ook zich zelf laten zijn. Ik was altijd bang dat als ik mezelf zou laten zien ik afgewezen zou worden. Het omgekeerde is dus waar :-)
Ik vind het heel speciaal dat ik deze lieve mensen mag ontmoeten, mag zien.

Dat ik nu tevreden ben met mezelf, heb ik zelf gedaan, ik ben de uitdaging aangegaan. Ik ben mezelf niet uit de weg gegaan. Maar er waren andere voor nodig om de eenzaamheid soms dragelijk te maken. Om verder te gaan, de volgende stap te zetten.

Mijn zus die telkens weer zei;” Anke de poort is open” als ik weer tegen de nacht opzag. Ik heb er weinig gebruik van gemaakt maar oh wat was dat gevoel fijn dat ik ergens mocht ‘Zijn”.

Jack die in het stiltehuis ‘gewoon’ op de bank zat. Ik heb hem nauwelijks gesproken maar zijn aanwezigheid was helend.

Die vriendin die niet wist wat er speelde maar gewoon een wijntje met mij dronk, en een film keek. Haar aanwezigheid maakt alles een beetje vrolijker.

Ja ik heb vele gesprekken gevoerd die waren ook belangrijk. Maar o.a. de bovenste mensen waren belangrijk in mijn proces. Mijn proces naar wie ik nu ben.
En nee ik heb geen grote traumatisch verleden, ik was alleen opzoek naar mezelf, en dat was al genoeg.

Dankbaar ben ik dat ik juist nu iemand ben tegen gekomen waarbij ik herkenning voel, een gevoel van thuis komen. Dat we met veel humor en aandacht naar elkaars verleden kunnen kijken en dat daardoor dus de pijnlijke momenten hun plekje vinden….

Ik ben blij dat ik de liefde mag ervaren van de mensen om mij heen, en dat ik de liefde kan toelaten, mag ontvangen. En daardoor extra veel liefde kan geven…..

 

Author: Ankeloves

Onderzoeker, Ondernemend, Onzeker, Ondeugend, Ontdekkend, Ontmoeten, Blij-erd en Opzoek naar mijn droom! ♥♥♥

Leave a Reply

Required fields are marked *.